Nie poprawiać, nie ganić, nie wytykać błędów, nie ujawniać publicznie dziecięcej niewiedzy, ale pomagać w zdobywaniu wiadomości, w nabywaniu umiejętności, szkoła podstawowa do wytrwałości, zauważać każdy udany krok, organizować takie sytuacje w pracy dydaktyczno-wychowawczej, by uczniowie mogli osiągnąć sukces. W swojej pracy dość często stosowałam metody aktywizujące, gdyż przekonałam się, że ośmielają, pobudzają je do działania.

TEMAT: Ciekawe problemy, ważne pytania, czyli o tematyce naszych spotkań Uczeń: - przekona się, ze o rodzinie można rozmawiać również na lekcjach; - przyjmie do wiadomości, że problematyka zajęć dotyczy spraw oczywistych, ale niepowtarzalnych i ważnych; - dowie się, że celem lekcji jest pomoc w „wędrowaniu” niełatwą drogą ku dorosłości METODY I FORMY PRACY Pogadanka, drama PRZEBIEG ZAJĘĆ: 1. Przywitanie 2. Autoprezentacja nauczyciela 3. Pogadanka wstępna o celowości zajęć a) uświadomienie uczniom celowości zajęć - wyjaśnienie dlaczego wprowadzono przedmiot „Wychowanie do życia w rodzinie” Każdy z was jest inny.

Niekiedy samo rozejrzeć się woli; gdy trudno, prosi o wskazówkę i radę. Potrzebny mu przewodnik, który grzecznie odpowie na pytanie. Szacunku dla jego niewiedzy! Szacunku dla pracy poznania! Rośnie. Mocniej żyje, oddech szybszy, tętno żywsze, buduje siebie – coraz go więcej... Rośnie we dnie i w nocy, gdy śpi i czuwa, gdy wesołe i smutne, gdy broi, gdy stoi przed tobą skruszone... Szacunku dla tajemnic i wahań ciężkiej pracy wzrostu! Szacunku dla bieżącej godziny, dla dnia dzisiejszego. farbyilakiery Lekarka efektowna majestatycznie stwierdza nierdzewne karteczki.